On Hume’s Theory of Passions

Gábor Boros

The paper’s main task is to show how much Hume’s philosophy of passions is indebted to and continues the tradition of the philosophy of affects of the 17th century, in spite of the obvious fact that he departed from the main philosophical project of the 17th century, the tripartite unity of mathematics, metaphysics, and mechanical physics. A restructuring of Hume’s order of passions and its comparison to the order followed by Descartes will show up a special „cognitivist” character of Hume’s thinking on emotion, even if the special experimental framework of Hume’s theory of passions prevents him from theorizing about the free will’s distinguished role in our lives or about the will’s grounding in the concept of a providentially active biblical God.


Słowa kluczowe: Hume · kognitywizm · Kartezjusz · miłość · sympatia

Pismo założone przez Leszka Kołakowskiego, Bronisława Baczkę i Jana Garewicza ukazuje się nieprzerwanie od 1957 r.

Instytut Filozofii i Socjologii PAN Archiwum Warszawskiej Szkoły Historii Idei Bibliografia Filozofii Polskiej The Interlocutor Wydawnictwo IFiS PAN Polskie Towarzystwo Filozoficzne
© Archiwum Historii Filozofii i Myśli Społecznej 1957-2010.